[BT] Santa , Can you hear me?

posted on 28 Dec 2009 01:57 by amina-diario

 

 

   *เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของบลอดเวนค่ะ

 


-------------------------------------------------------------------

 

 
Santa , Can you hear me?

 

 

 

...

 

 

Last night I took a walk in the snow
Couples holding hands, places to go
Seems like everyone but me is in love
Santa, can you hear me ?

 

 

 

24 ธันวาคม คริสต์มาสอีฟ

วันที่ใครๆ ต่างก็มีความสุข

วันที่ใครๆ ต่างก็อยู่กันเป็นคู่

วันที่ใครๆ ต่างก็มีความรัก...

 

แต่หนึ่งในนั้นคงไม่ใช่ฉัน...

ไม่ใช่ว่า ฉันไม่มีคนที่รัก

ไม่ใช่ว่า ไม่มีใครที่รักฉัน

 

อืม... คิดว่าเป็นแบบนั้นนะ

ฉันไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ตัวเองคิดหรอก

ฉันไม่รู้ว่าทำไมช่วงเวลานี้ ของปีนี้ ต้องรู้สึกแบบนี้

 

ถึงจะมีคนมากมายห้อมล้อม

ถึงจะมีรอยยิ้มประดับเต็มใบหน้า

ถึงจะดูมีความสุขในทุกๆวัน

...แต่มันก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ขาดไป

 

ฉันเดินไปตามทางที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

สีขาว เหมือนปุยนุ่น เย็น เหมือนอยู่ในตู้แช่เข็ง

ท้องฟ้าสีส้ม เริ่มมืดลงจนกลายเป็นสีน้ำเงินเข้ม

จุดดาวเป็นประกาย พร่างพรายอยู่เต็มผืนฟ้า

 

สองข้างทาง ถูกประดับประดาด้วยไฟ และสายรุ้งหลากสี

กลางจัตุรัสซานวีเน่ มีต้นสนยักษ์ใหญ่ ตั้งอยู่ไม่ใกล้ ไม่ไกลน้ำพุ

คุณลุงหนวดขาวตัวกลมใส่ชุดสีแดง ยืนอยู่ข้างต้นสนสีเขียวเข้ม

การตัดกันของสีคู่ตรงข้าม ?... อา ดูเหมือนจะไม่ใช่ประเด็น

 

วันนี้ฉันออกมาเดินเล่นเพียงคนเดียวหลังร้านปิด

กระชับผ้าพันคอสีครีมแน่นเมื่อปะทะกับลมหนาว

ร้านอาหารของคุณแคลร์ มีโปรโมชั่นมากมายต้อนรับคริสต์มาส

ร้านน้ำชาของคุณกวิณ มีลูกค้าในเมืองบ้าง นอกเมืองบ้างนั่งอยู่ประปราย

บาร์เหล้าของคุณชีล่า ส่งเสียงเพลงสนุกสนาน ผู้คนในนั้นดูรื่นเริง

หอพักของคุณเกล ด้านล่างเต็มไปด้วยสีสัน แต่ด้านบนกลับดูเงียบเหงา

 

เดิน เดิน เดินไปเรื่อยๆ เดินไปตามทาง

ผ่านโรงหนังของคุณกร ผ่านคลินิกสัตว์ของคุณหมอเกรท

ผ่านร้านไอศกรีมของคุณเอเดน ผ่านร้านตะเกียงและโคมไฟของทิลด้า

เข้าสู่เขตไม่ใกล้ไม่ไกลมหาวิทยาลัย โรงเรียน และบ้านของตัวเอง

เด็กวัยรุ่น ผู้ใหญ่วัยทำงาน หนุ่มสาวหลายคน ต่างเดินจูงมือกัน

เสียงหัวเราะ กับรอยยิ้มแต่ละคู่ แต่ละกลุ่ม ดูอบอุ่น ใกล้ชิด มีความสุข

 

ฉันเองก็มีความสุขนะ... คิดว่าเป็นแบบนั้น

 

 

 

...

 

 

I sign my letter that I sealed with a kiss
I send it off and just said this
I know exactly what I want this year
Santa, can you hear me ?

 

 

เดินไป เดินมา ...สุดท้ายมาหยุดอยู่หน้าร้านหนังสือ

เอื้อมมือเปิดประตูไม้สีขาวบ้านใหญ่ ก้าวเข้าไปด้านใน

...แม้ป้ายหน้าร้านจะขึ้นว่า Close ก็ตาม ฉันสนใจซะที่ไหนละ

 

 

...

 

 

I want my baby, baby
I want someone to love me someone to hold
Maybe, Maybe
He'll be all my own in a big red bow

 

 

"ชูจัง สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟจ้ะ"

กลางชั้นหนังสือใหญ่โต ฉันยื่นหน้าเข้าไปทักทายเพื่อนคนสำคัญ

ถึงร้านจะอยู่ใกล้กัน แต่ฉันกลับไม่ค่อยได้มาเท่าไหร่

บางที ชูจังก็ชอบหายตัวไปไม่บอกไม่กล่าวเป็นปี

แต่ก็นั่นแหล่ะ ปกติของเขาล่ะ

 

"สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟ"

รอยยิ้มอบอุ่น ถูกส่งมาจากชายหนุ่มผมสีดำสนิท

ผมหยักศกหน่อยๆ เริ่มยาวระข้างแก้มสีขาว

เจอกี่ครั้งก็เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

 

"คิดถึงจัง" ฉันโพล่งออกไป พลางจับจองที่นั่งด้านข้าง

อีกฝ่ายมองฉันเพียงชั่วครู่ แล้วเอ่ยวลีที่ฟังก็รู้ว่าเป็นคำถาม

 

"เหงา?"

 

ชอบพูดอะไรแทงใจทุกครั้งที่เจอหน้าเลยจริงๆสิน่า....

"อื้อ คริสต์มาสอีฟปีนี้ขอฝากตัวอีกปีนะ"

 

ทุกคริสต์มาสอีฟ ฉันมักจะมาขลุกตัวอยู่ที่บ้านชูจังเสมอ

บรรยากาศเงียบสงบ อากาศอุ่นกำลังดี ให้ความรู้สึกเป็นสีน้ำตาล

ฝ่ามือใหญ่ ยกขึ้นแตะหัวฉันเบาๆสองสามที อย่างที่ทำทุกปี

รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก...

 

"เอาชูครีมไหม?" ชูจังถามขึ้นกลางความเงียบ

ฉันพยักหน้ารับ ชูจังลุกขึ้น ก้าวขายาวๆขึ้นบันไดไปยังครัวที่อยู่มุมนึงของชั้นสอง ฉันเดินตามไป

ชูครีมก้อนใหญ่ กับ ชาร้อนๆหนึ่งแก้ว ถูกวางตั้งอยู่เบื้องหน้า

ชูครีมเป็นของโปรดของชูจัง  เพราะฉะนั้นที่นี่จึงมักจะมีสิ่งนี้ติดบ้านเสมอ

ฉันนั่งทานเงียบๆ ตรงข้ามชูจังที่มองตรงมา ผ่านกรอบแว่นสี่เหลี่ยมสีดำสนิท

"ชูจัง กินด้วยกันสิ กินคนเดียวแล้วมันแปลกๆ..."

ยังไม่ทันจบประโยคดี รอยยิ้มมุมปากแบบคนชอบแกล้งก็ถูกส่งกลับมาก่อนแว่บนึง

"กินไปเถอะ... ฉันยังไม่อยากอ้วน"

"ใจร้าย!!"

 

เหมือนเดิมทุกปีเลยจริงๆ...

 

 

...

 

 
Santa, can you hear me ?
I have been so good this year
And all I want is one thing
Tell me my true love is here
 

 

"ปีนี้มีอะไรที่อยากได้รึเปล่า?"

ชูจังถามขึ้นมาลอยๆ ฉันคิดชั่วครู่ ก่อนส่ายหน้าและยิ้มให้

"ชูครีมอร่อยๆ ชาร้อนๆ กับชูจังตัวเป็นๆ ก็ถือว่าเป็นของขวัญที่ดีเยี่ยมแล้วล่ะ"

"....ไม่ได้คิดเลยนี่.... ก็มีอยู่ทุกปีอยู่แล้ว" ชูจังพูด พลางส่ายหน้าน้อยๆ

 

 

He's all I want just for me
Underneath my Christmas tree
I'll be waiting here
Santa that's my only wish this year.

 

"......อาร์มอยากมีใครบางคนอยู่ข้างๆบ้างน่ะ"

"นี่ไม่ใช่คน?" ชูจังชี้ที่ตัวเอง

"ไม่ใช่แบบนั้นนนน อาร์มหมายถึงอีกแบบ"

"อีกแบบ?"

"อื้ม... อีกแบบ"

"......อ่อ"

"...."

"ไม่ได้แค่เหงาปกติสินะ"

"อื้อ... ปีนี้ยิ่งกว่าทุกปีเลย"

"แล้วทำไมไม่ไปหาเขาละ?"

"จะไปหาได้ยังละ..."

 

ฉันขยับจานที่กินหมดแล้วออกไป ก่อนฟุบหน้าลงกับโต๊ะเบาๆ

"...."

 

อีกครั้งที่ฝ่ามือที่ใหญ่และอุ่นกว่าของตัวเองแตะลงมาที่หัวเบาๆ

"ชักท้อแล้วนะเนี่ย... เหมือนไม่มีหวังยังไงก็ไม่รู้"

"ทำไมคิดงั้นล่ะ"

"ไม่รู้... แค่รู้สึกแบบนั้นเฉยๆ....."

"พยายามมาแล้ว ก็ต้องพยายามต่อสิ"

"อื้ม.... ขอบคุณนะ"

ฉันเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ชูจัง

 

อืม... รู้สึกฝืนยังไงก็ไม่รู้สิ

อยากยิ้มได้สบายๆ แบบปีก่อนๆจัง

 

 

Christmas Eve, I just can't sleep.
Will I be wrong for taking a peek ?
Cause I heard that you're coming to town.
Santa, can you hear me ?

 

 

"ชูจัง... คืนนี้ อาร์มขอนอนด้วยสิ"

"....มาแปลก... แฮะ" ชูจังหันมา แล้วมองฉันอย่างแปลกใจแต่ยังคงดูอบอุ่น

"ไม่เห็นแปลกเลย อาร์มก็เป็นแบบนี้แหล่ะ"

"แต่ปีนี้มีคนรอให้กลับไปนอนที่บ้านแล้วไม่ใช่หรอ?"

"น้องธรไปค้างบ้านเพื่อน... กลับพรุ่งนี้เย็นๆ..."

 

ขนาดคนรอให้กลับไปที่บ้านยังไม่มี...

แย่จังแฮะ ปีที่แล้วก็ไม่มี ยังไม่เห็นรู้สึกแบบนี้เลย

 

 

I really hope that you're on your way,
with Something special for me in your sleigh.
Ooh please make my wish come true
Santa, can you hear me ?

 

อยากเจอ แล้วก็ไม่อยากเจอ
ทั้งๆที่ไม่น่าเหงา ทั้งๆที่น่าจะชิน

แค่ปีเดียวเองแท้ๆ...

 

หลังเอาจาน เอาถ้วยไปล้าง ก็ย้ายที่ทำกินมานั่งกลางพื้นที่โล่งของชั้น

ที่เจ้าของบ้านเพิ่งซื้อทีวีใหม่มาตั้งไว้ราวกับรู้ว่าจะมีคนมาซุกตัวอยู่ที่นี่...

"ขอโทษนะ ปีนี้รบกวนซะเยอะเลย..."

ฉันพูดออกมาลอยๆ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์

แต่สิ่งที่อยู่ในหัวน่ะ... หลุดออกไปไกลสุดขอบจักรวาลแล้ว

 

"อืม.. รบกวนมาก"

"โถ่ ไม่ปฏิเสธหน่อยหรอ"

"ปฏิเสธความจริง?"

"งั้นอาร์มไม่นอนแล้วก็ได้"

"..."

"..."

"เธอนี่นะ... กลับบ้านไปจะอยู่กับใครล่ะ" ชูจังเลิกคิ้วน้อยๆอย่างต้องการสื่อว่า 'อยู่ที่นี่แหละ'

"ขอบคุณจ้ะ" ฉันหันไปยิ้มให้ชูจัง "...ชูจังเป็นเหมือนซานต้าของอาร์มเลยนะ"

"เพิ่งรู้เหรอ" เสียงอีกฝ่ายเอ่ยมา ก่อนจะหันไปอีกทางพึมพำเบาๆ "...เธอนี่ท่าจะบ้าแล้วนะ"

"อะไรนะ?" เพราะพึมพำเบาไปหน่อย เลยได้ยินไม่ถนัด แต่จับได้ว่ามีอะไร บ้าๆ ในนั้น

"บอกว่า เพิ่งรู้เหรอ" อา... เหมือนจะไม่ใช่แค่ประโยคนี้ แต่ช่างมันเถอะ

"รู้ตั้งแต่ปีแรกที่เจอกันแล้วล่ะ"

"พูดเหมือนนาน"

"อื้อ ก็นานจริงๆนี่ ถึงจะไม่ได้เจอกันบ่อยก็เถอะ"

"ก็ไม่มาหาเอง"

"...ชูจังไปเรียน จะมาหาได้ยังไงละ"

"อ่า... จริงด้วย"

"..."

"..."

"นี่... ชูจัง"

"หืม?"

"อาร์มขอเวลาแป๊ปนึงนะ"

"ได้?"

"..."



I hope my letter reaches you in time
Bring me a love I can call all mine
Cause I have been so good,so good this year
Can't be alone under the mistle toe
he's all I want in a big red bow

 

ฉันเลื่อนตัวไปฟุบหน้าลงบนไหล่ชูจังเบาๆ

"ขอบคุณนะ ขอบคุณชูจังมากๆเลย"

"อืม... ไม่เป็นไร"

"กอดหน่อยนะ"

"หา?..." ไม่รอฟังคำตอบฉันขยับตัวไปกอดอีกฝ่ายแน่น

"ด..เดี๋ยว มากอดฉันทำไม" ชูจังพยายามแกะมือฉัน ดูตกใจหน่อยๆ

"ก็แค่อยากกอด...." แต่เมื่อเห็นว่า โดนจับแน่นเป็นตีนตุ๊กแก เขาเลยเลิกพยายาม

"รู้แล้ว รู้แล้ว..." มือใหญ่ลูบหัวปุๆ อย่างปลงๆ 

"ขอบคุณนะ ที่ทำให้อาร์มไม่ต้องอยู่คนเดียวทุกปี"

ฉันพูด รู้สึกแปลกๆ เสียงมันสั่นน้อยๆ แต่ฉันก็พยายามบีบเสียงไม่ให้สั่นที่สุด

มือที่ลูบหัวอยู่เมื่อครู่วางแปะลงไปบนไหล่เบาๆ ตัวเจ้าของนั่งนิ่งแต่ยังรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น...

 

เพลงคริสต์มาสลอยดังมาจากที่ใดซักแห่ง

เพลงแห่งความรื่นเริง เพลงแห่งเสียงหัวเราะ

ผู้คนมากมายล้วนมีความสุข มีรอยยิ้ม

แต่ฉันกลับมายิ้มได้ไม่เต็มที่...

 

.

 

.

 

.

 

 

ฉันเคยคิดว่า คนที่อยู่กับเราในคืนวันคริสต์มาสอีฟ

อาจไม่จำเป็นต้องเป็นคนสำคัญอันดับหนึ่งของเรา

 

เพียงแค่เราไม่ต้องอยู่คนเดียว

เพียงแค่มีใครซักคนนั่งข้างๆ

เพียงแค่มีไหล่ให้พักพิง

เท่านี้ มันก็น่าจะพอแล้ว...

 

แต่ทำไม ความรู้สึกว่างเปล่า มันถึงยังอยู่ตรงนี้นะ...?

 

ทำไมกันละ?...

ฉันนี่ เห็นแก่ตัวชะมัดเลย...

 

 

Santa, can you hear me ?
I have been so good this year
And all I want is one thing
Tell me my true love is here

He's all I want, just for me
Underneath my Christmas tree
I'll be waiting here
Santa, that's my only wish this year

.

 

.

 


 

END

  

 ------------------------------------------------------------

 

สรุป

 
- ปกติ อาร์มจะมาหาชูจังทุกปี ปีนี้ก็มา แต่ดูหง่อมเหงาๆกว่าปีอื่น 

- สุดท้ายเลยขอนอนบ้านชูจัง เพราะไม่อยากนอนคนเดียว กลัวนอนไม่หลับ

 

เพิ่มเติม
 

เพลงที่ใช้เป็นของ Britney Spears ค่ะ

Santa, Can you hear me? < จิ้มโลดหากอยากฟัง

 

สุดท้าย
 

ขอบคุณชูจัง(Shouen Dos) ของคุณปิ๊งๆ วี๊ดว๊าย XD

ช่วยแก้ให้เยอะเลย ดีขึ้นมากๆๆๆเลย /อึก

ชูจังนี่ เหมือนที่พักใจของอาร์มจริงๆแฮะ...

อา.. แล้วซินๆ ก็ขุดตัวละครลับออกมาได้อีกหนึ่ง ฮี่

 

ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบค่ะ

 

  

 

ปล. รู้สึกเดจาวูกับของไอ๊มาก.. อา ใจเราสื่อถึงกันสินะ
 

Comment

Comment:

Tweet

ฮ่าๆ ดีใจ
เขียนถึงชูเอนด้วย

แฮ่มม ..
อาร์มชีแร๊ง ขึ้นทุกวันทุกวัน
นอนค้างบ้านผู้ชายโสดตัวคนเดียวเร้ออออ

แฮ่ม ..
รักของชีอาร์มจะสมหวังหรือไม่ ..
เดายากนะนั่น
มาอกหักเป็นเพื่อนกลัซดีกว่ามะ /กวักมือ

#7 By Pupu Meteor on 2009-12-30 10:36

เมอร์รี่คริสมาสต์ย้อนหลังนะครับคุณอาร์ม ผมอยากให้คุณอาร์มมีความสุขจริงๆนะ

#6 By KUN on 2009-12-30 02:17

/me ลูบหัวปุๆ

"ฉันจะไปอังกฤษนะอาร์ม
ฝากบอกและขอโทษทุกคนด้วยที่ไม่มีโผล่มาให้เห็นเลย"



พึมพำต่อว่า...
"แล้วฉันจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเธออีก"
มือหนาขยับประตูไม้บานหนาสีขาวของร้านหนังสือปิดลง
ก่อนจะหันหลังเดินออกไปตามถนนที่เขารัก... แล้วเขาจะกลับมาอีกแน่ๆ
.
.
.
.


.....ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอเหงานานนักหรอก....

#5 By ShuCr3aM on 2009-12-29 23:41

อาร์ม!!! เหงาทำไมไม่มาหาเทอรี่!!!

#4 By Esther on 2009-12-29 20:43

ตายละ อาร์มหง่อมเหงา

ตัวละครลับจริง ๆ ด้วยนะ ชูจัง แต่พอขุดออกมาแล้วเห็นภาพชูจังชัดเจนขึ้นเยอะเลยล่ะ ถึงฟีลจะเหงา ๆ แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นด้วยแหละนะ

ว่าแต่ถ้าจะใ้ห้ดราม่าเพิ่มความน้ำเน่านี่ จะต้องให้เกลมองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นช็อตที่อาร์มกอดชูจังด้วยสินะ (/โดนตบปลิวออกนอกเมือง)

#3 By cyanic on 2009-12-29 17:08

ง่ะ...เชื้อหง่อมเหงาแพร่ระบาดอีกครั้งแล้ว โปรดทราบ เคลื่อนย้ายประชากรไปยังเขตปลอดภัยด่วน!
*ไม่ใช่ละ*

โธ่ อาร์ม ...

อาร์มหง่อมเหงาจนอีฟอยากต่อยเกลให้คว่ำเลย (เกี่ยวมั้ย...? อืม...นายเกี่ยวมากเลยล่ะเกล) วันคริสต์มาสนี่มันเป็นวันพิเศษนี่เนอะ อืม ส่วนตัวอีฟคิดว่ามันเป็นวันของครอบครัวมากกว่าวันของคู่รัก แต่หนุ่มสาวก็ต้องอยากอยู่กับคนรักบ้างอะไรบ้างอยู่แล้วล่ะนะ

ถ้าเกลอยู่กับอาร์มในวันคริสต์มาสก็คงดี
แต่มันผ่านไปแล้ว

อ่านแล้วสลดหดหู่หัวใจ orz โธ่ อาร์มหง่อมเหงามาก เศร้าเชียว แต่ก็รู้สึกว่าบางที ชูเอ็น ดอส อาจจะเศร้ากว่าอาร์มก็ได้แฮะ คู่นี้มีทางเป็นไปได้นะเนี่ย อ่านแล้วคิดไปถึงดวงจันทร์...มาเป็นดราม่า...

ประมาณว่าชูจังอาจจะรอการมาของอาร์มอยู่ทุกปี การมาของอาร์มอาจจะเป็นโมเมนต์พิเศษสำหรับชูจัง เขาอาจจะมีความรู้สึกอะไรพิเศษๆ กับอาร์มอยู่ ไม่ว่าจะในแง่ไหนก็เถอะ
แต่แล้ว ในปีนี้ อาร์มก็ไปชอบชายคนหนึ่งซึ่งดูจะไม่แยแสเธอเลย ทุกข์ใจ และมาหาเขาเพื่อบรรเทาความทุกข์ใจนั้น เขาไม่มีทางเลือกนอกจากทำเป็นไม่สังเกตเห็นและปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิม

ก็นั่นแหละ ถ้าสมมติว่านี่เป็นดราม่าที่มีอาร์มเป็นนางเอก ชูจัง นี่แหละที่จะเป็นคาแรคเตอร์รองที่คนอ่านเอาใจช่วย เผื่อพลิกโผ แบบ...นี่ไงเธอว์ He's always there for you! ผู้ชายดีๆ อยู่ตรงนี้ มองสิเธอว์ อย่ามัวแต่ไปสน****มันเลย แบบเนี้ย 555+

ปล.ได้รับของขวัญแล้ว ขอบคุณมากค่ะ น่ารักมากเลย ดีใจจัง

#2 By อีฟ on 2009-12-29 15:50

เศร้าซะขนาดนี้ TT-TT
เดิ้น : *ลูบหัวอาร์มแปะๆ*
ฮึ้ย! ใครนะช่างทำอาร์มได้ *หลงสหายจนตาบอดไปชั่วขณะ*
น้องกระต่วย ว่างๆก็มากินไอติมฟรีนะจ้ะ T-T *ยื่นติมให้*


นี่มันหง่อมเหงามากเลยนะนี้ โอ้ คริสต์มาสนี้มีหลากหลายอารมณ์จริงๆ!
อาร์มดูรักเกลแบบ... เหมือนเกลเป็นรักแรกเลยอ่ะ ให้อารมณ์รักแรกแบบตัดไม่ขาด
ชูจังจะช่วยหนูอาร์มได้ไหมเนี่ย โถ สาวใสแห่งบลอดเวน เผ่าพันธุ์นี้ต้องอนุรักษ์ไว้
หายากเหลือเกิน 555+

ปล. ตอนเห็นชูจังแอบตกใจ น.. นี่มันนิธานร่างแยก แว่น แถมแสกข้างเดียวกันต่างหาก แต่นิสัยนี่... *มองเซ็ง* คนละเรื่องกันเลยเนอะ ฮรี้open-mounthed smile

#1 By jackywinter on 2009-12-29 15:00