[BT] Now . a . day

posted on 10 Jan 2011 00:13 by amina-diario in Daily-LIFE

 

 

Blodwen Town

 

Note : ตอนนี้ ย้อนเวลาไปพักใหญ่เลยค่ะ พิมพ์ไว้ตั้งแต่วันในเรื่องแล้วละ orz

แล้วแต่งไม่จบ.. แล้วงานเข้า.. แล้วก็ลืม /โดนตบ ขุดเจอเลยได้ฤกษ์มาต่อให้จบค่ะ

ตอนนี้ยัง ไม่มีผลใดๆกับเนื้อเรื่องค่ะ ไม่ต้องอ่านก็ได้น่อ (คนเขียนชักอายที่เอามาลง)

ออกแนวเวิ่นเว้อซะมากกว่า แต่งจากความรู้สึกช่วงนั้นด้วยละนะ /หนีความจริง..

(แต่ถ้าใครอ่านได้จนจบ ก็ขอบคุณมากค่ะ 5555 เหมือนไม่ยาว แต่ตัวหนังสือแอบถี่นะ)

 

----------------------------------------------------------------

 

 

Now . a . day

 

.

 

.

 

08.08.2010

 

.

 

.


เมษายน

พฤษภาคม

มิถุนายน

กรกฎาคม

 

… ตอนนี้ ผ่านไปแล้วสี่เดือน เวลากำลังล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่ห้า สิงหาคม

 นับจากวันที่ เขา ไปจากที่นี่ ไปตามความฝันของเขา

 

สี่เดือนที่แล้ว บอกตรงๆว่า ตอนที่รู้ข่าว ก็ตกใจจนแทบพูดไม่ออกเลยละ

ได้แต่ฝืนยิ้มให้เขาไป ได้แต่ยอมรับว่า นั่นคือทางเดินของเขา และฉันก็ต้องส่งเขาด้วยรอยยิ้ม

คิดในแง่ดี เราก็ไม่ได้จากกันชั่วชีวิต จริงไหม? เรายังติดต่อกันได้ แค่จากกันชั่วคราวเท่านั้นเอง

 

อืม.. ถึงจะคิดแบบนั้นก็เถอะ มันก็ทำใจได้ยากอยู่ดี

เคยร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรแบบที่ไม่เข้าใจตัวเองอยู่พักหนึ่ง

แต่ก็ฟิ้นตัวกลับมาเป็นเหมือนเดิมเร็วกว่าที่คิด อาจเป็นเพราะ ฉันยังมีคนอื่นที่ต้องคิดถึงอยู่

แล้วถ้าฉันมัวแต่ซึมเศร้า มัวแต่หง่อมเหงา มันคงไม่ดีต่อใครหลายๆคนแน่ๆ

 

สี่เดือนที่ผ่านมา ทำให้ฉันทำใจได้มากขึ้น ยอมรับกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดได้มากขึ้น

ฉันเดินทางไปยาโฮบ้าง เท่าที่เวลาจะอำนวย ไปดูบ้างว่าเขาเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นไหม?

เขาจะได้นอนเป็นเวลา ได้นอนครบ 6-7 ชั่วโมง หรือทานอาหารครบ 3 มื้อไหม?

เขาจะเข้ากับคนอื่นได้ดีหรือเปล่าเมื่อไม่มีหนูตะเภา(?) เขาจะมีความสุขกับงาน กับชีวิตไหม?

ถ้าหากเขาเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง หรือไม่มีความสุข ละก็ จะจับย้ายกลับมาโดยไม่ถามเลยคอยดู

จะบอกว่า ฉันกล้ามากขึ้นก็ได้นะ ฉันรู้สึกว่า ถ้าไม่ได้ทำ อาจจะต้องเสียใจภายหลังก็ได้

 

เราไม่มีวันรู้ว่า อะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต

เหมือนอย่างที่เขาจะย้ายเมืองไป โดยที่ไม่มีใครทันตั้งตัว

 

ฉันลุกขึ้น จับปากกาเขียนจรดบนสมุดเล่มหนึ่งที่เพิ่งซื้อมาไม่นานนี้

อยากบันทึกความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในช่วงเวลาที่ผ่านมาสี่เดือน

เผื่อเขากลับมา ฉันอาจยื่นให้เขาอ่าน จะดีหรือเปล่านะ?  จะกล้าให้เขาหรือเปล่า?

 

.. แต่ไม่แน่ว่าถึงตอนนั้น บางที ข้อความอาจจะยาวเกินไป จนเขาขี้เกียจอ่านก็ได้...

 

.

 

.

 

 

คนแรกที่อาร์มอยากจะกล่าวถึง คงหนีไม่พ้นหนูตะเภา ผู้ร่าเริง สนุกสนานได้ทุกยาม

ตอนนี้หนูตะเภายังคงมีความสุขดีอยู่ค่ะ อาร์มเห็นมันออกมาวิ่งกับคุณทัตสึมิด้วยละ

เหมือนตั้งใจจะลดความอ้วน แต่ดูๆไป ทำไมแทบไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลยนะ?

บางเวลา อาร์มเห็นมันเหงาๆ ตอนอยู่คนเดียว บางทีก็เห็นมันมองไปบนหอพักชั้นสาม

ห้องนั้น ที่ไม่รู้ว่า ตอนนี้จะเปลี่ยนแปลงไปยังไงบ้าง หลังจากที่คุณไม่อยู่ที่นี่แล้ว

 

คนที่สอง คงเป็นคุณทัตสึมิ นายธนาคารผู้เคร่งครัด รับผิดชอบในหน้าที่การงาน

ถ้าอาร์มมองไม่ผิด อาร์มว่าเขาเป็นคนที่คุณเปิดใจ และทำให้คุณมีความสุขมากที่สุดคนหนึ่ง

อาร์มไม่แน่ใจว่า เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น หรือแย่ลง แต่ดูเขารักษาสุขภาพมากขึ้น

เพราะการเห็นเขาวิ่งกับหนูตะเภา และการที่เขาต้องรับผิดชอบชีวิตเพิ่มอีกหนึ่งตัวรึเปล่านะ?

อาร์มไม่ค่อยได้คุยกับเขาเท่าไหร่ แต่อาร์มคิดว่า เขาก็เป็นคนที่ดี และนับเป็นเพื่อนที่ดีมากคนนึง

ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่ไว้ใจเขาขนาดฝากเจ้าหนูตะเภาได้หรอก จริงไหมคะ?

เขาอาจจะดูเหงาๆไปบ้างในบางเวลา แต่เพราะมีหนูตะเภาคอยป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ

เลยทำให้ความเหงานั้นลดลงไป ถือเป็นเรื่องดีมากๆเลยค่ะ

 

คนที่สาม อาร์มยกให้คุณเอเดน เจ้าของร้านไอศกรีมผู้เลื่องชื่อในบลอดเวน (เพราะมีอยู่ร้านเดียว)

อาร์มขอนอกเรื่องนิดหนึ่ง อาร์มว่า เขาเป็นคนที่ตัวสูงมากๆ!! จนบางทีอาร์มไม่กล้าเข้าใกล้เชียวละ

คุณเอเดน เป็นคนที่อาร์มคิดว่า เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุด (อาร์มตีความเอาเองจากบรรยากาศน่ะค่ะ)

ราวกับว่า มีอะไรมาทำให้น็อตตัวหนึ่ง ที่เป็นตัวขับเคลื่อนชีวิตเขา หลวมจนใกล้จะหลุด

จากที่เป็นคนยิ้มยากอยู่แล้ว ยิ่งยากเข้าไปอีก หรือต่อให้ยิ้มก็ดูฝืนๆ เหมือนกับอาร์มแรกๆ

อาร์มเชื่อว่า เพื่อนบ้านเองคงคิดว่าเขาทำรอยยิ้มหายไปแล้วแน่ๆค่ะ

ได้แต่หวังว่า เขาจะลุกขึ้นมาก้าวเดินต่อไปในทางที่ดีขึ้น นะคะ  

 

ไม่ใช่เพียงสามคนนี้ ที่อาร์มเห็นความเปลี่ยนแปลง ยังมีใครอีกหลายคนที่อาร์มไม่ได้กล่าวถึง

อาร์มเชื่อว่า เวลาจะทำให้รูปร่างของความรู้สึก กลับมาเข้าที่ เข้าทางได้ดีกว่าเดิม

เหมือนกับที่อาร์มเป็นอยู่ ณ ตอนนี้ไง เพราะยังมีคนรอบข้างที่เป็นแรงใจ และคอยผลักดันให้อาร์มก้าวต่อ

 

คนรอบข้างทำให้ตอนนี้ของอาร์มมีความสุข ทำให้อาร์มพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้

และอาร์มก็หวังว่า คุณจะมีความสุขกับชีวิตในตอนนี้ กับทางที่คุณเลือกเช่นกัน

 

อาร์มไม่รู้ว่า ทุกวันของคุณที่โน่นเป็นอย่างไร ถึงแม้เราจะโทรคุยกันบ้าง

แต่ฟันธงได้ว่า คุณเองก็คงมีความลับ และเรื่องที่เล่าไม่ได้บ้างเหมือนกัน

ไม่ได้ตั้งใจจะจับผิดคุณนะคะ(หัวเราะ) ตัวอาร์มเองก็ใช่ว่า จะเล่าทุกเรื่องหรอกนะ

 

อาร์มไม่รู้ว่า คุณรู้ตัวรึเปล่าว่า ตัวคุณนั้น มีอิทธิพลกับใครหลายๆคนจนคุณเองก็คงคาดไม่ถึง

อย่างน้อยๆคนที่พักอยู่ในหอพักของคุณ คงต้องคิดถึงคุณมากแน่ๆเลยค่ะ 

และบางคนในนั้นอาจจะยังไม่ชินกับการที่คุณย้ายไปก็ได้นะคะ? (อาร์มเดาเอาน่ะค่ะ)

 

อาร์มไม่รู้ว่า อนาคตคุณจะกลับมาเมื่อไหร่ จะกลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองนี้อีกรึเปล่า

แต่ความตั้งใจของอาร์มตอนนี้ เวลานี้ คือการรอคุณที่นี่ค่ะ

 

อาร์มไม่รู้ว่า การที่อาร์มเลือกที่จะรอที่นี่ มากกว่าเลือกที่จะไล่ตาม คือหนทางที่ถูกหรือไม่

แต่ตราบใดที่คนที่นี่ไม่ ‘ละทิ้ง’ อาร์ม อาร์มก็จะไม่ ‘ละทิ้ง’ คนที่นี่เช่นกันค่ะ

 

อาร์มไม่แน่ใจว่า จนถึงวันที่คุณกลับมา ความรู้สึกนี้จะเปลี่ยนไปรึเปล่า

แต่เอาเป็นว่า ตอนนี้ ความรู้สึกนี้ มันยังอยู่ที่เดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปไหน

อาร์มคิดว่า อาร์มโชคดีที่อาร์มได้พบคุณ ได้รู้จักคุณ และได้เห็นคุณในวันนั้น

 

คุณทำให้อาร์มได้รู้จัก ความรู้สึกที่เราได้มีใครซักคนนอกจากคนในครอบครัวมาผูกผัน

การที่ได้คิดถึงคนๆหนึ่ง มีความปรารถนาดี อยากให้คนๆนี้ได้พบเรื่องดีๆตลอดเวลา

จนบางที ก็อยากแบ่งปันความสุขในชีวิตของเราให้ มันทำให้เรามีความสุขขนาดไหน

 

ขอบคุณนะคะ

 

เอาละ ย่อหน้าสุดท้ายของวันนี้.. เพราะดึกแล้ว ได้เวลาปิดสมุดไปนอนแล้วค่ะ

ขอให้คืนนี้ คุณนอนหลับฝันดี ตอนนี้อาร์มส่งแรงอธิษฐานไปแล้วนะคะ(หัวเราะ)

หวังว่า คุณจะได้รับมัน แล้วอาร์มจะส่งแรงอธิษฐานนี้ ไปทุกวันเลยค่ะ : )

 

 

ปล. ช่วงนี้เป็นช่วงที่อาร์มกำลังฝึกถักนีตติ้งค่ะ ไม่รู้ว่าจะถักผ้าพันคอทันวันคริสต์มาสรึเปล่า

แต่ถ้าทัน ตอนที่คุณได้อ่านข้อความนี้ คุณคงได้เป็นเจ้าของมันไปแล้วละ

 

 

.

 

.

 

.

 

 

Fin(?) 

 

 

/เข้าโซนสินบ้าง ฮิ

ขอบคุณผู้ถูกอ้างถึง และขออภัยที่ยืมมาโดยไม่บอกไม่กล่าวค่ะ

โดยมีรายนามดังต่อไปนี้.. คุณเกล ทัตซัง เอเดน หนูตะเภา

ใครเคือง ใครไม่ชอบใจ มาบีบคอสินได้ในสไกป์นะคะพี่

/สั่นกึกๆๆๆๆ แต่อย่าพิโรธ โกรธเคืองกันนานนะคะ ; v ;

 

ขอบคุณที่อ่านจนถึงตรงนี้ค่ะ

 

ปล. ตอนแต่งช่วงท้ายๆ ทีวีเค้าเอาเพลงเกี่ยวกับในหลวงมาเปิดละ น้ำตาไหลพราก

ทุกคนมาร่วมทำความดีเพื่อพ่อกันนะคะ /บีบ *ดูไม่เกี่ยวกับฟิค ฮ่าๆๆๆ*

 
 

Comment

Comment:

Tweet

/กอดคุณอาร์มแน่นๆ

#9 By quinto on 2011-01-11 21:53

เคยร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรแบบที่ไม่เข้าใจตัวเองอยู่พักหนึ่ง
<< โนววววววว /ต่อยเกลรอบที่ล้านแปด

โถ หนูตะเภาออกมาวิ่งกับทัตสึมิก็ยังอ้วนอยู่ดีเหรอ /มองอย่างเห็นใจ

อาจจะเห็นแก่ตัวไปก็ได้ แต่ถ้าอาร์มย้ายไปอยู่กับเกล ชาวเมืองคงเหงาจริง ๆ นั่นแหละ OTZ
ขอบคุณที่ใส่ใจชาวเมืองขนาดนี้นะ ...

"ถ้าหากเขาเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง หรือไม่มีความสุข ละก็ จะจับย้ายกลับมาโดยไม่ถามเลยคอยดู"
ดีจังตรงนี้ :)
คุณอีฟพูดถูกแฮะ อาร์มรักเกลแต่ไม่ทิ้งความเป็นตัวเอง...

มองการปิดท้ายที่ไม่เกี่ยวกับฟิคเลย... /โถ
แต่ก็เห็นด้วยนะ...

#8 By W on 2011-01-10 14:46

อาร์มน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆนะตัวเธอว์

มั่นขึ้น แรงขึ้นและเอาแต่ใจขึ้นนิิดหน่อย ...
/ช ..ชาบูมหาอำนาจ

#3 คนโตแล้วเก๊าไม่มานั่งแย่งเม้นท์กันหรอกเค่อะ
เด๊ก เด็ก ...

#7 By Pupu Meteor on 2011-01-10 09:30

หูยยย เห็นด้วยกับความเห็น 1 เลยยย

เล่าเรื่องหวานๆระหว่างกันให้ฟังบ้างซี! อย่างอ่านช่วงที่เริ่มคบกันอ่ะ ,,= =,, บางทีนี่อาจเป็นตอนเกริ่นๆ season 2 ของอาร์มก็ได้เน้

พออ่านแบบนี้แล้วคิดเหมือนหลายๆคนเลยอ่ะ แล้วก็เหมือนหลายๆเม้นต์ของพี่ก่อนหน้านี้ อาร์มเข้มแข็งนะ แล้วก็เป็นหลักมั่นคงที่จะทำให้คนที่อาร์มรักรู้สึกว่าฉันปลอดภัยแน่ถ้าฉันเกาะหลักนี้อยู่ตรงนี้ล่ะ

ความรักต้องการความมั่นคง ที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเชื่อมั่นใจตัวคนนั้นยังไงล่ะ! พี่คิดว่าเกลจะเปิดใจให้อาร์มเพราะจุดนี้ล่ะ เพราะความรักที่มั่นคง มันอาจจะไม่ใช่รักหวานซึ้งน้ำตาลเกาะมดตอมอะไร แต่ว่ารักแบบนี้อยู่ได้นานเน้ - -,,

*บีบบ*

#6 By jackywinter on 2011-01-10 01:20

อาร์มน่ารักมาก

ชอบการมองโลกของอาร์มนะ โลกทีมองผ่านสายตาอาร์มมันน่าอยู่ สดใส อบอุ่น
แต่ก็ไม่ได้อินโนเซนต์ขนาดที่จะคิดว่าทุกอย่างดีและสวยงามไปหมด
เพียงแต่อาร์มเลือกที่จะมองมันให้งามมากกว่า

surprised smile

#5 By cyanic on 2011-01-10 01:08

"ถ้าหากเขาเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง หรือไม่มีความสุข ละก็ จะจับย้ายกลับมาโดยไม่ถามเลยคอยดู"
EVE likes this !
555+

อาร์มน่ารักมากเลย ไม่ใช่แค่สังเกตเกล แต่ว่ายังสังเกตคนรอบ ๆ ตัวเกลด้วย แล้วสิ่งที่อาร์มเขียนก็ให้ความรู้สึกแง่บวก อ่านแล้วอบอุ่นล่ะ อาร์มอ่อนโยนมาก ตอนอ่านแทบจะได้ยินเสียงพูดในหัวเลย เป็นเสียงเล็ก ๆ อ่อนโยน ๆ น่ะ
,,- -,,
อบอุ่นมาก ๆ อ่านแล้วน้ำตาคลอ (เพราะซึ้ง *อินฮ่ะ*) ความรู้สึกเวลาได้รับรู้ว่ามีใครห่วงใยอยู่นี่ดีจริง ๆ เลยล่ะ

พออ่านเรื่องของอาร์ม ก็รู้สึกได้ว่าอาร์มรักเกลมาก (แต่ในขณะเดียวกันอาร์มก็ไม่ทิ้งความเป็นตัวของตัวเอง ซึ่ง...อาร์มก็เป็นอาร์มนั่นล่ะนะ XD !)

ขอบคุณนะจ๊ะ

#4 By อีฟ on 2011-01-10 00:59

ได้ติดต่อกัน รู้สารทุกข์ทุขดิบกัน มันอุ่นใจเนาะ
//โปรยดอกไม้ให้เชคที่แย่งเมนต์ 1 จากพู่ได้

#3 By @Brown Sucre's on 2011-01-10 00:55

อาร์มน่ารักและเข้มแข็งมากๆเลยจ้ะ /กอด

ถึงจะเหงา แต่ก็รู้สึกได้ถึงความสุขในการสื่อสารกับคนสำคัณนะ big smile

#2 By [MIS]Mia/ [BT]lili on 2011-01-10 00:52

... มะ ไม่เีก่ยวกับฟิกเลย แต่จะทำดีนะ

ตอนนี้น่ารักดี ดูสบายๆ เล่าเรื่องหวานๆที่คบกันให้ฟังบ้างสิ ฉันว่าต้องมีเรื่องแบบนั้นอยู่แน่ๆ
เป็นแฟนกันแล้วนี่นา บอกมาตรงๆเลยดีกว่าว่าทำอะไรไปแล้วบ้าง (อ่าว ไม่ใช่และ)
เมนท์แรกของฉันใช่มั้ยนี่

#1 By [ S h e c k ] on 2011-01-10 00:45