[BT] Wish (祝)

posted on 11 Jan 2011 00:11 by amina-diario in Festival

 

 เอนทรี่นี้ เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจคบลอดเวนค่ะ

Blodwen Town

 

 

 

 Wish 

 

 

1.

  

.

 

.

 

 

อากาศหนาวๆ หิมะสีขาว และการประดับดวงดาวบนต้นคริสต์มาส

นับเป็นสัญญาณที่บอกว่า วันคริสต์มาส ใกล้จะวนมาถึงอีกครา

ปีนี้บลอดเวนมีจัดกิจกรรมเล็กๆ อย่างการแลกของขวัญ

และกิจกรรมใหญ่ๆ อย่างงานเต้นรำที่มีเพียงนานทีปีหน

 

ต้นคริสต์มาสใหญ่กลางจัตุรีสซานวีเน่ ถูกเติมแต่งด้วยข้อความคำขอจากชาวเมืองบางส่วน

ข้อความที่ถูกผนึกไว้ในหลายๆรูปแบบ ให้ผู้ที่มาแขวนคำขอ ได้จับคำขออีกคนหนึ่งไปเป็นการแลกเปลี่ยน

ฉันกับน้องชายได้แขวนคำขอไว้ก่อนหน้านี้หลายวัน แต่เพราะวันนั้นเป็นวันแรกๆคำขอจึงยังไม่มากเท่าไหร่

จึงตัดสินใจ ทิ้งคำขอของตนกับผู้เป็นน้องไว้ แล้วมาจับคำขอของเหล่าเพื่อนบ้านเอาวันหลัง

 

ฉันคลี่ใบคำขอที่จับได้มาอ่าน

จะว่าบังเอิญดีหรือเปล่า?

 

ที่คำขอใบนี้ มาจากเด็กสาวใกล้ตัว

 

 

 

 

Dear someone,

 

 

     ถ้าพูดถึงของขวัญที่อยากได้ที่สุดสำหรับเทศกาลคริสต์มาสปีนี้ ...คงหนีไม่พ้นเครื่องรีดนมวัวเก่าของฟาร์มที่เพิ่งเสียไปล่ะมั้งคะ... ควันสีดำและกลิ่นเหม็นไหม้ที่่พวยพุ่งออกมาจากตัวเครื่องในครั้งสุดท้ายที่ใช้ ทำให้มั่นใจได้จริงๆว่ามันเสียแล้ว

 

     (อันที่จริงราคามันก็สูงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน หากไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ เพียงแค่การ์ดและข้อความอวยพรสำหรับเทศกาลแห่งความสุขนี้ก็เพียงพอมากแล้วล่ะค่ะ

 

อย่างไรก็ตาม

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร

ขอให้คุณมีความสุขกับเทศกาลนี้นะคะ

 

 

Very Merry Christmas

Demetria Nachtwey,
Otto's farm

 

 

 

คำขอจากเทีย สาวน้อยน่ารักจากฟาร์มออตโต้

 

..อ่า.. เดี๋ยวนะ สิ่งที่เทียอยากได้คือที่รีดนมวัวใช่ไหม?

มันไม่ใช่เรื่องลำบากนัก กับราคาที่แพงเอาเรื่องจริงๆ อย่างที่เธอว่า

แต่ปัญหามันอยู่ที่ ฉันจะหาซื้อมันจากที่ไหนดีละ?

 

 

ฉันหันไปถามน้องธรว่า คำขอที่เขาจับได้คืออะไร

 

น้องธรหันมาทางฉัน.. แล้วบอกว่า

“เท็นนุกุย ของคุณเอเลน่าฮะ”

 

 

...เท็นนุกุย...

 

.....เอ่อ..มันคืออะไร.....?

ฉันถามน้องธรว่า รู้จักไหม?

เขาตอบเพียงส่ายหน้า

 

 

เอาละ.. ก่อนที่เราจะเริ่มหาซื้อของได้

เราควรจะรู้ก่อนใช่ไหมว่า สิ่งที่เราจับได้มันคืออะไร?

ถ้าฉันเดาไม่ผิด ฉันคิดว่า มันมาจากภาษาญี่ปุ่นนะ

 

อืม.. จากที่จัตุรัสนี้ เดินไปถามคุณฟรายเดย์ที่ร้าน น่าจะเป็นหนทางดีกว่า

ฉันคิดแบบนั้น และออกเดินไปตามทาง เพียงไม่กี่นาทีก็ถึงจุดหมาย

 

 

.

 

.

 

.

 

 

“..........”

 

“.....อะไรหรือ?”

 

นี่คือคำตอบแรกที่ได้รับ หลังจากที่ส่งคำถามว่า ‘เท็นนุกุยคืออะไร’ ออกไป

หรือว่า มันคือของใช้เฉพาะอย่างกันนะ?

 

“อ้อ เทะ-นุกุย หรือเปล่าครับ? ...ผ้าเช็ดมือน่ะ”

 

ผ้าเช็ดมือ?

 

“แต่ก็เอาไปใช้ทำอย่างอื่นได้ครับ เช่น ใช้เป็นผ้าโพกหัว”

 

ฉันพยักหน้ารับ บอกขอบคุณ พอจะนึกภาพออก

อ้อ จริงสิ..

 

“แล้วลูกสาวยอมบอกป่าป๊าหรือยังคะ ว่าไปงานกับใคร?”

ฉันถามยิ้มๆ แอบแซวคุณพ่อนิดหน่อย

 

“...ยังครับ” เขาปฏิเสธ ...เอ คุณป่าป๊ากำลังแอบน้อยใจลูกสาวอยู่รึเปล่านะ?

 

“อาร์มว่า ก่อนไปงานคงได้รู้ค่ะ”

ฉันยิ้มส่งท้าย ก่อนจะบอกลาออกไปหาน้องธรที่ขอรออยู่ด้านนอก

 

“ปะ กลับบ้านกัน แล้วพรุ่งนี้ปิดร้านไปซื้อของขวัญด้วยกันดีกว่าเนาะ”

ฉันยิ้มให้น้องชาย  จะว่าขำ หรือสงสารคุณป่าป๊าดี?

คงจะคาดไม่ถึงหรอกว่า.. รุ่นพี่คนนั้นน่ะ อยู่ใกล้ๆแค่นี้เอง

 

ส่วนเรื่องของขวัญ ...บางที ฉันคงต้องไปหาของพวกนี้จากเมืองข้างๆแล้วละ

 

 

.

 

.

 

.

 

2.

 

.

 

.

 

ครั้งที่สาม กับการเดินทางจากบลอดเวนมาที่นี่

หนึ่งชั่วโมงกับรถเมล์ และสองชั่วโมงกับเรือ

 

ตอนนี้ฉันกับน้องชายอยู่ที่ เมืองโอเบย์ ( O-bay Town)

 

แหล่งสินค้ารายใหญ่ที่รวบรวมสินค้ามากมายจากทั่วทุกมุมโลก

การจัดระบบ-ระเบียบในการซื้อสินค้าของที่นี่ จะแตกต่างจากที่อื่น

 

ศูนย์กลางของโอเบย์ จะเป็นตึกขนาดใหญ่ ที่รวบรวมคอมพิวเตอร์ไว้มากมาย

ระบบการซื้อขาย หรือหาสินค้า หลักๆแล้วจะให้ลูกค้ามาหาจากที่ตึกนี้

เมื่อเลือกสินค้าที่จะซื้อแล้ว เราจะจ่ายเงินผ่านระบบโอนที่ศูนย์บริการภายในตึก

เพียงไม่ถึงชั่วโมง สินค้าจากร้าน ก็จะถูกนำมาส่งที่ห้องรอรับสินค้า ให้เราตรวจดูสภาพ

โดยเราจะเลือกได้ว่า นำกลับไปเองหรือจะใช้บริการส่งถึงบ้านโดยบวกค่าขนส่งนิดหน่อย

 

จริงอยู่ว่าการซื้อของจากที่นี่ จะออนไลน์ไปทั่วทุกที่ สามารถสั่งจากที่ไหนก็ได้

แต่ข้อดีของการสั่งจากที่นี่โดยตรง คือได้เห็นสินค้าจริงก่อนตกลงรับของ ขนส่งไร้ภาษี

เพราะของที่ส่งกลับบ้าน จะถือว่าเป็นของฝาก ไม่ใช่สินค้า และไม่มีการมาร์กราคา

ต่างจากการสั่งจากที่อื่น ที่จะต้องเสี่ยงกับภาษีที่ได้รับเพราะการมาร์กสินค้าในราคาเต็ม

 

แม้ว่า ฉันจะมาที่นี่เป็นครั้งที่สามแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกไม่ชินอยู่ดี

อาจเป็นเพราะการไม่ชินกับการสั่งสินค้าผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์

หรือไม่ก็เพราะการด้อยความสามารถทางเทคโนโลยี(ที่ไม่ค่อยได้ใช้)ของฉัน

แต่เมื่อได้รับคำแนะนำจากพนักงานแล้ว ก็ทำให้ฉันใช้งานได้โดยไม่ลำบากอะไร

 

.

 

.

 

- tenugui -

 

ข้อความสั้นๆ ถูกคีย์ลงบนคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะเครื่องสีขาว

ข้อมูลสินค้า ราคา รายละเอียด และภาพประกอบอ้างอิงปรากฏขึ้นมากมาย

เทะนุกุยหลากสี หลายแบบ ถูกแสดงออกมาเต็มหน้าจอให้เลือกซื้อ

 

ทั้งลายแมลงปอ ลายกระต่าย ลายดอกไม้ หรือลายอื่นๆก็น่ารักทั้งนั้น

ไม่ใช่แค่ลาย หรือสีที่มีหลายแบบ แม้แต่เนื้อผ้าเองก็มีหลายแบบเช่นกัน

.... แล้วแบบนี้น้องธรจะเลือกไหวรึเปล่า?... คุณเอเลน่าจะชอบแบบไหนนะ? 

 

“เดี๋ยวน้องธรนั่งเลือกตรงนี้นะ ส่วนพี่จะไปนั่งหาของให้เทียที่โต๊ะข้างๆ สู้เค้าจ้ะ”

ฉันหันไปบอกน้องชาย ผู้เป็นเจ้าของคำขอของคุณเอเลน่า

วันนี้น้องธรขอตามมาด้วย แกบอกว่า อยากเป็นคนเลือกเอง

ต่อให้เลือกนาน ตัดสินใจไม่ถูก แต่ก็จะพยายามเลือกให้ดีที่สุด

 

ฉันปล่อยให้น้องชายเลือก ในขณะที่ฉันหันไปใช้คอมพิวเตอร์อีกเครื่องแทน

พิมพ์สินค้าที่ต้องการ นั่งเทียบราคา กับคุณภาพ และเลือกได้ในเวลาไม่นานนัก

... ก็แบบมันไม่ได้มีเยอะแบบเทะนุกุยนี่นา ที่สำคัญยังมีเครื่องที่เห็นแล้วถูกใจด้วยละ

 

“เจอที่คิดว่าใช่หรือยังจ๊ะ?”

หันไปถามคนข้างๆ ที่สีหน้าแสดงความลังเลอย่างเห็นได้ชัด

 

“ผมไม่แน่ใจว่า คุณเอเลน่าจะชอบสีเข้มหรือสีอ่อนน่ะฮะ”

“อ่อ.. พี่ว่าน่าจะชอบสีเข้มนะ” ..เดาน่ะ “แล้วเราเจอผืนที่ชอบแล้ว?”

“เจอฮะ.. แต่ผมไม่แน่ใจว่า คุณเอเลน่าเค้าจะชอบลายแบบไหนด้วย..”

“ไหนเอ่ย เอาลายที่เราลังเลมาให้พี่ดูซิ”

 

เทะนุกุยห้าลาย ถูกเปิดเทียบให้ฉันดู

“แล้วน้องธรชอบผืนไหนละจ๊ะ?”

“...ผืนนี้ฮะ” อีกฝ่ายพูดพลางชี้ไปยังผืนที่ชอบ

 

ลายกระต่ายสีขาวในดวงจันทร์ พื้นผ้าสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำ

ต้นที่คล้ายๆดอกหญ้า ถูกพาดไว้ที่มุมหนึ่ง ตัวผ้าทำจากคอทตอน

ฉันคิดว่า เป็นลายที่ดีเลยละ

 

“ถ้าอย่างนั้น ก็เอาผืนนี้ให้คุณเอเลน่านะ เธอต้องชอบแน่ๆ”

“...จะดีเหรอฮะ เลือกเป็นลายที่ผมชอบไป”

“ดีสิ อ้อ.. เอาลายนี้ กับนี่ด้วย”

ฉันชี้ไปที่ลายแมลงปอพื้นสีน้ำตาล กับ ดอกไม้พื้นสีชมพู

“ครับ.. เอาไปทำไมเหรอฮะพี่อาร์ม?”

“อ้าว ก็ของพวกเราไงจ๊ะ ไหนๆก็มาแล้ว ซื้อไปเป็นของฝากไงละ”

ฉันยิ้ม อีกฝ่ายพยักหน้า พลางกดเลือกตามที่ฉันว่า

 

จากนั้นก็เราก็พากันไปโอนเงินที่ศูนย์บริการโอน

แล้วจึงพากันไปที่ห้องรอรับของด้านล่าง

สินค้ามาถึงครบหลังจากนั้นราวๆสี่สิบนาที

 

เครื่องรีดนมวัวถูกนำออกมาเช็คสภาพ ก่อนจะเก็บกลับลงในกล่องกันกระแทก

ฉันเขียนที่อยู่ฟาร์มออตโต้ให้คนที่นำของมาส่ง บอกให้เค้าส่งมาในวันคริสต์มาส

โดยไม่ลืมให้เค้าช่วยห่อของขวัญชิ้นนี้ด้วยกระดาษห่อของขวัญลายวัว และริบบิ้นสีแดง

ซ่อนไว้ในกล่องอีกชั้นสำหรับส่งของ ทั้งยังแนบการ์ดลายคุณลุงซานตาครอส ส่งไปถึงเทียด้วย

 

จากการบริการเป็นเยี่ยมของที่นี่ โดยเพิ่มค่าธรรมเนียมพิเศษนิดหน่อย

ฉันเชื่อว่า ของต้องถึงมือผู้รับโดยปลอดภัยอย่างแน่นอน

 

ส่วนเทะนุกุยสามผืน ที่ถูกส่งมาก่อนหน้าสิบนาที ผืนแรกถูกนำมาใส่กล่อง

ห่อด้วยกระดาษสาสีฟ้าอ่อนและริบบิ้นสีน้ำเงินเข้ม สำหรับคุณเอเลน่า

อีกสองผืน ถูกพับเก็บใส่ถุงผ้า เตรียมเอากลับบ้าน

 

แล้วภารกิจวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อย

 

ฉันกระชับผ้าพันคอให้เข้าที่ จัดหมวกของน้องชายให้เข้าทาง

ก่อนจะเริ่มเดินออกจากตึกศูนย์กลาง ก้าวขาไปตามทางเดิน

 

...ไหนๆก็มาแล้ว เดินเล่นสักชั่วโมง สองชั่วโมงก่อนกลับ ก็ดูไม่เลว

 

.. เผื่อได้ของติดไม้ ติดมือกลับไปฝากใครสักคน ..

ก็ของดีๆในเมืองนี้น่ะ มีมากจนนับไม่ถ้วนเชียวละ

แต่ทั้งหมดนั้นก็อยู่ที่ว่า จะหามันเจอรึเปล่า

เพราะของดีๆ มักจะซ่อนอยู่ในที่ที่คาดไม่ถึงเสมอ

 

ราวกับได้เล่นเกมตามล่าหาสมบัติเลยละ

 

.

 

.

 

 

Dear Demetria Nachtwey,

 

ขอโทษนะจ๊ะ ที่ไม่ได้เอาไปให้ในงาน (กลัวจะขนกลับลำบากน่ะจ้ะ)

 

ขอให้เทียมีความสุขกับคริสต์มาส สมหวังกับสิ่งที่ปรารถนา

ได้พบกับเรื่องดีๆ ได้เจอคนดีๆ ที่สำคัญคือดูแลรักษาสุขภาพให้ดีละ

หวังว่า เทียจะดีใจกับของขวัญชิ้นนี้ และใช้มันอย่างคุ้มค่านะ

 

Merry Christmas

Amina  Eirwen

 

ปล. ฝากเมอร์รี่คริสต์มาสคุณลุงออตโต้ด้วยนะจ๊ะ 

 

 

.

 

.

 

.

 

fin

 

สรุปกับเพิ่มเติมจ้ะ

 

  

- รูปซ้ายคือ เทะนุกุย ที่จะให้คุณเอเลน่า นะคะ แต่สีจะออกน้ำเงินกว่านี้, ดวงจันทร์เหลืองกว่านี้ค่ะ

  ขอให้คุณเอเลน่า มีความสุขมากๆนะคะ ขอให้ตกหนุ่มได้ไวๆค่ะ ฮ่าๆๆ

- รูปขวา คือที่รีดนมวัวที่ซื้อให้เทีย ละ ปิ๊งรักแรกพบเลย ชอบชะมัด ฮ่าๆๆ

- ในวันงาน อาร์มกับน้องธรจะช่วยกันทำดอกไม้ช่อใหญ่ให้เทียกับเอเลน่าคนละช่อด้วยละ

- ใครอ่านตรงไหนไม่เข้าใจ ถามนะจ๊ะ แต่ถ้าคนรู้เรื่องละก็ /จับมือ เราเข้าใจกันเนาะ  ; v ;

- สรุปเก๊าะ อาร์มกับน้องธรไปซื้อของขวัญให้เทีย กับ เอลที่เมืองโอเบย์จ้ะ (เป็นเมืองท่าน่อ)

- ขอบคุณ คุณสแตนลีย์มากๆเลยค่ะ /กอดมั่บ ถ้าพุดดิ้ง ไม่เป็นพุดดิ้งมาบอกได้เลยค่ะ

- ขอบคุณยู่ยี่ สำหรับชื่อโอเบย์นะจ๊ะ /หลังจากเลือกนานมาก ว่าจะเอาอะไร

- ขอบคุณพี่โด๋ยที่มาช่วยกันคิดชื่อด้วยค่า X3

 

ส่วนนี่ ชุดอาร์มตอนไปงานปาร์ตี้คริสต์มาสค่ะ ดีเลย์ได้ยาวไกล ฮ่าๆๆ

(ช่วงนี้เส้นเปลี่ยนๆ อย่าแปลกใจ ทำไมอาร์มเปลี่ยนไป จะพยายามตบเส้นกลับมาให้ได้นะคะ)

 

ตอนเดินทาง จะใส่เสื้อโค้ทตัวนี้ค่ะ

 

ส่วนรองเท้าคือคู่นี้ XD แต่เป็นสีน้ำตาลอ่อน ออกครีมๆนะคะ

 

 

หมดสต็อกละ ฮ่าๆๆๆ 

หลังจากนี้ ขอหายหัวช่วงนึง งานเข้าแล้วล่า /ทรุด..

 

ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ! /หมัวะทุกคน

  

 

Comment

Comment:

Tweet

หวาวววว เป็นบรรยากาศที่สนุกสนานและอบอุ่นเป็นกันเองจังเลยจ้ะ
ชอบชื่อเมืองโอเบย์มากเลยล่ะ *กดไลค์*

ทั้งคุณกระต่ายแก้มแดงและน้องธรเป็นคนที่ละเอียดอ่อนและเอาใจใส่มากเลยล่ะ
แบบว่าชอบคนที่ใส่ใจในรายละเอียดน่ะจ้ะ

ชอบทั้งของขวัญให้เอเลน่าและของขวัญของเทีย โดยเฉพาะของเทีย ฮ่าๆ ถ้าเป็นทิลด้าได้มาต้องซื้อของเงินผ่อนแน่เลยละ แอร๊ย

ชุดของอาร์มน่ารักมากๆ เลย ดูนุ่มนวลอ่อนหวาน
อยากขอเต้นรำด้วยจัง ฮุฮิฮุฮิ

#9 By Matilda & Jack on 2011-01-13 09:46

กลับมาอ่านอย่างมีสติมากกว่าเดิมนิดหน่อย (ฮา)เป็นคู่พี่น้องที่น่ารักจริงๆเลย

อาาา จะช้าไปไหมเนี่ยถ้าเพิ่งจะเก็ทจริงๆจังๆว่าพ่อหนุ่มที่คุณโคเมะพูดถึงว่าจะไปงานเต้นรำคือน้องธร หวังว่าเราคงไม่ได้พลาดฉากเต้นรำไปนะ อยากเห็นคู่นี้จริงๆเลย
อ่านไปแล้วชักสงสัยว่าเมืองบลอดเวนรอดพ้นจากอำนาจเทคโนโลยีได้อย่างไร
ในเมื่อเมืองข้างเคียงออกจะ.. นะ.. สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 15 สินะ สินะ

ดูสนุกกัยการช้อปปิ้งและเลือกสรรของขวัญถึงผู้รับดีจัง ฮะๆ เป็นการออกไปซื้อของที่น่ารักจริงๆ
ภาพสุดท้ายสาวสวยยย งามมากๆเลยล่ะ ชอบมากๆครับคุณอาร์ม ไม่ว่าเมื่อไรอาร์มก็ดูเป็นต้นแบบสาวในฝันของหนุ่มๆสำหรับเรานะ <3 /ยกมือ อยากเห็นคุณอาร์มสวมรองเท้าคู่นี้ครับ

สวัสดีคริสมาสย้อนหลังอย่างเป็นทางการครับ (หัวเราะ) confused smile

#8 By quinto on 2011-01-11 21:40

วะว้าวววววว ชอบลายจริงๆนะคะ แฮะๆ ขอบคุณสำหรับของขวัญค่า
/ว่าแต่ตกปู้จายมันหมายความว่าไงน่ะ/มวอง

ชอบชุดจังเลย แอร๊ยย
ขอให้มีความสุขเช่นกันนะคะ!

#7 By cocoetoile on 2011-01-11 16:35

ต่อไปจะต้องมีเมืองวิก้า เมืองทวิตโต้ เมือง...
สรุปสร้างทวีปได้ทวีปนึง

โอเบย์เมืองขาช็อปจริงๆ (เมืองเชื่อฟัง...)


ขำเรื่องมาร์คราคาประเมินภาษีจริงจัง orz

#6 By cyanic on 2011-01-11 15:33

ว้าย อาร์มน่าร้ากกก อยู่ในชุดนั้นยิ่งเหมือนขนมใหญ่ อยากกินอาร์มจังเลยอะ

ฮาเมืองโอเบย์ ! ในที่สุดก็มีจนได้ !
ขอลิสต์ชื่อเมืองข้างเคียงแป๊บ 555+ กลายเป็นอะไรสักอย่างที่เป็นแบบแผนของ BT ไปแล้วอะ เมืองข้างเคียงจะต้องดัดแปลงมาจากเว็บราว ๆ นี้
- กูเกลน มาจาก Google
- ยาโฮ มาจาก Yahoo
- โอเบย์ มาจาก e-bay แหง ๆ
555+

#5 By อีฟ on 2011-01-11 13:51

อาร์มๆ สวยขึ้นเน้...

ขำชื่อเมืองโอเบย์.... เมืองเชื่อฟังเรอะ
คุณอามิน่าไปช็อปแล้วติดใจสินะ ซื้อใหญ่เชียว

ปล. ทำมาเป็นแซว.... หึ
เรื่องเรียนก็สู้ๆ นะจ๊ะ

#4 By Pudding Friday on 2011-01-11 10:24

คุณอาร์มน่าฮัก <3

#3 By quinto on 2011-01-11 07:29

น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮ่าๆ
โอเบย์ แสรด ชอบว่ะ *กดไลค์

สองพี่น้องที่ให้ความรู้สึกนุ่มนวลสุดๆไปเลย
โชคดีจังเลยนะเทีย ได้จริงๆ ด้วย

#2 By @Brown Sucre's on 2011-01-11 02:36

,,- -,, ดูเป็นผู้หญิงขึ้น แฮะ

#1 By myleon on 2011-01-11 02:34