[BT] Amina’s Diary 002 : อดชอบไม่ได้แน่ๆ
posted on 26 Oct 2009 22:05 by amina-diario in Daily-LIFE
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของบลอดเวนค่ะ
----------------------------------------------------------------------
Amina’s Diary 002 : 2009.07.09 ~ อดชอบไม่ได้แน่ๆ
.
.
ถึง คุณไดอารี่สีขาว
สวัสดีตอนเย็นๆค่ะ สบายดีรึเปล่าคะ?
ใบไม้พลิ้วไหว… ลอยละลิ่วปลิวไป คล้ายร่ายรำกับสายลม
ค่อยๆ ผลัดสี ผลัดใบ ผลัดไป ที่ละเล็ก ทีละน้อย
จากเขียวเข้ม เขียวอ่อน เป็นน้ำตาลบ้าง แดงบ้าง ส้มบ้าง
ชอบที่ได้มอง ชอบที่ได้เห็น และชอบที่มันเป็นไปแบบนั้น
แต่.. แม้ใบไม้จะปลิว จะพลิ้ว จะร่วงหล่นแค่ไหน
ตามเส้นทาง ตามสถานที่ต่างๆในเมืองก็ยังคงสะอาดอยู่ทุกวัน
หากต้องขอบคุณใครซักคน คงหนีไม่พ้นคุณเจ้าของชุดหมีสีฟ้า
ที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างแข็งขัน ไม่เว้นแม้แต่วันหยุดราชการ
…ซักวัน อาร์มต้องหาโอกาสไปขอบคุณเขาแน่ๆค่ะ…
วันนี้อาร์มจะมาเล่าเรื่องของเพื่อนคนหนึ่งในฟัง
เธอ.. คนที่สวย รวยเสน์ห์ มีดีทุกด้านไม่แพ้คุณชีล่า
เธอ.. คนที่อาร์มเคยพูดถึง ตอนเขียนไดอารี่ครั้งที่แล้ว
เธอ.. คนที่เป็นเพื่อนเก่าของอาร์ม ผู้เป็นเจ้าของคาปิบาร่าที่น่ารักที่สุด
เธอ.. คนที่มีชื่อจริงๆ ว่าเอสเธอร์ แต่อาร์มชอบที่จะเรียก เทอรี่ มากกว่า
นึกออกแล้วใช่ไหมคะ? คนนั้นแหล่ะค่ะ ใช่เลย
ยังจำได้ใช่ไหมคะ? ว่าเธอ เป็นแม่หมอคนใหม่ ที่พึ่งย้ายมาเมืองเรา
ไม่ใช่หมอดูลายมือตามใต้ต้นมะขาม ไม่ใช่หมอดูฮวงจุ้ยตามรายการทีวี
ไม่ใช่หมอรักษาสัตว์แบบคุณเกรท และไม่ใช่หมอรักษาคนแบบคุณอัล
แต่เป็นแม่หมอวูดู ศาสตร์ที่มีที่มาจากความเชื่อของชาวแอฟริกัน
ไม่ว่าจะเป็นสมุนไพร เครื่องราง หรือแม้แต่การทำนายวิธีต่างๆ
คนที่มาหาเธอ อาจจะได้รู้ ‘อะไรบางอย่าง’ กลับไปก็ได้
อาร์มไม่ค่อยกล้าให้เทอรี่ทำนายดวงของตัวเองมากเท่าไหร่ค่ะ
เพราะความแม่นยำนั้น.. ทำให้อาร์มกลัวอยู่นิดๆ กลัวที่จะรู้ กลัวที่จะยึดติด
แต่.. อาร์มก็ชอบดูนะ ตอนที่เทอรี่ ‘ทำนาย’ ให้กับใครหลายๆคน
.
.
สาวผมสั้นสีดำสนิท ทรงบ็อบเท ยืนกล้าๆกลัวๆ เคียงข้างเพื่อนสาว
แอบมองผ่านกระจกร้าน ตอนแรก รู้สึกคุ้นเคย ไม่แน่ใจนักว่าเป็นใคร
แต่เมื่อได้เห็นชัดๆ… ความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมก็ลอยเข้ามาทันที
…เธอคนนั้น คือ สกาย ค่ะ…
สกาย… เด็กสาวธรรมดาๆ เจ้าของเดรสสีขาวสะอาดตา
สกาย… เด็กสาววัยรุ่น ร่าเริง สดใส เป็นที่รักของใครต่อใคร
สกาย… เด็กสาวที่ราวกับท้องฟ้า สบายๆ ไม่เร่งรีบ ไม่รีบร้อน
คุณอาจจะไม่รู้จักเธอ ใครหลายๆคนอาจจะไม่เคยพบเธอ
แต่หากได้รู้จัก ได้พูดคุยกับเธอซักครั้งแล้ว
…คุณอาจจะอดคิดถึงเธอไม่ได้เลยล่ะค่ะ…
เพื่อนของเธอลุกขึ้น พลางจับเธอที่ยังคงกล้าๆกลัวๆนั่งลง
เธอหันไปมองเพื่อน ส่ายหน้าไหวๆ หน้าขาวเริ่มขึ้นสีชมพูระเรื่อ
เพื่อนกระซิบข้างหูเธอด้วยรอยยิ้ม เธอยิ่งหน้าแดงไปถึงใบหู
พูดคุยกันไป พุดคุยกันมาไม่นาน เธอก็พยักหน้าหงึกๆให้กับเพื่อน
…ที่ยิ้มรับสนุกสนาน ราวกับเด็กที่ได้ของเล่นถูกใจ…
คิ้วเรียว ขมวดสูง สีหน้าขาดความมั่นใจ ดูทำตัวไม่ค่อยถูกต่อหน้าเทอรี่
เทอรี่คลี่ไพ่ สับไพ่ เลื่อนไพ่ให้สกายเลือก อย่างที่ทำเป็นปกติ
เรียงไพ่ตามตำแหน่ง ตั้งสมาธิแล้วเปิดไพ่ …ที่ละใบ ทีละใบ
…เทอรี่ บอกเล่าคำทำนายให้สกายฟัง…
อาร์มคิดว่า คงเป็นแบบนั้นนะคะ? เพราะการเปิดไพ่ หยุดลงแล้ว
เทอรี่ไล่แตะไพ่ต่างๆ ค้างไว้ ที่ละใบ ที่ละใบ จากใบหนึ่ง สู่อีกใบหนึ่ง
สกายดูสงบมากขึ้นกว่าทีแรก เธอพยักหน้ารับให้คนตรงหน้าเป็น ระยะ.. ระยะ..
บางทีก็ทำหน้าคิดไม่ตกหน่อยๆ บางทีก็ยิ้มดีใจราวกับคนที่ได้พบเรื่องดีๆ
ถ้าการทำนายออกมาดีเยอะๆ ได้พบแต่เรื่องดีๆ ก็คงดีไม่หยอกเนาะ?
เมื่อทำนายเสร็จ สีหน้าสกายดูดีขึ้นกว่าคราวแรก
ดูสดใส ยิ้มแย้ม และดู ‘สวย’ ยิ่งกว่าที่อาร์มเคยเห็น
คล้ายเด็กสาววัยรุ่น ที่กำลังมีความรักอันสดใส
คล้ายกลีบดอกพีโอนี่ สีชมพูอ่อนที่ค่อยๆแย้มบาน
อาร์มชอบตอนที่เทอรี่กำลังทำนายดวงมากๆเลย
ถ้าคุณได้เห็น คุณต้องคิดเหมือนอาร์มแน่ๆ
เพราะเทอรี่เป็นแม่หมอที่เท่ห์ที่สุดโลกเลยล่ะ!
(แม้ว่าตั้งแต่เกิดมา อาร์มจะได้เห็นคนเป็นหมอดูครั้งแรกก็ตาม)
บางที คนที่ได้รับการทำนายจากเทอรี่ อาจมีงงบ้างในบ้างครั้ง
บางที นอกจากงงแล้ว อาจจะสับสน และไม่เข้าใจคำพูดของเธอ
เพราะหลายครั้ง หลายหน ที่บางคำพูดดูเป็นปริศนา
ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริงๆมันอาจจะมีอะไรมากกว่านั้น
หากมีพจนานุกรม หรือ คู่มือการทำความเข้าใจแม่หมอเทอรี่ก็คงดีไม่น้อย
จะให้อาร์มทำ ก็คงทำไม่ได้ เพราะอาร์มเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันค่ะ
แต่ถ้าสมมติเทอรี่คิดจะทำขึ้นมา ก็คงเป็นเรื่องดีสำหรับหลายๆคน
โดยเฉพาะอาร์มเอง… เพราะอาร์มจะได้เข้าใจเทอรี่ซักที!
(ถ้าเทอรี่มาแอบอ่านไดอารี่ อาร์มต้องแย่แน่ๆเลยค่ะ *หัวเราะ*)
.
.
ตอนเย็น เทอรี่เก็บของ เดินเข้ามา และถามอาร์ม
เด็กสาววัยรุ่นผมสั้น สีดำสนิท ดูธรรมดา แต่ก็ไม่ธรรมดา
เธอคนนั้นคือใคร? อาร์มรู้จักรึเปล่า?
อาร์มพยักหน้ารับ และบอกเล่าถึงเธอคนนั้นให้เทอรี่ฟัง
เทอรี่ยิ้มให้อาร์ม และตอบกลับมาอีกครั้ง
…เป็นเด็กที่ดีนะ…
เห็นไหมคะ? อย่างที่อาร์มบอกเลย
ไม่ว่าใครที่เห็นสกาย ก็คงอดชอบเธอ หรือคิดถึงเธอไม่ได้
เธอรู้สึกยังไง เธอก็มักจะแสดงสิ่งที่รู้สึกออกมาเสมอ
ไม่โกหก ไม่เสแสร้ง และเต็มไปด้วยความจริงใจ
นี่ล่ะ คือสาเหตุหลักที่ทำให้ ใครๆก็ชอบเธอ
.
.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก…
.
.
อ๊ะ! แย่แล้ว วันนี้อาร์มเขียนแค่นี้ก่อนนะ
เทอรี่มาเคาะประตูแล้วล่ะ คงมาตามไปกินข้าว
ถ้าให้เทอรี่มาเห็น คงไม่ดีแน่ๆเนาะ
เอาเป็นว่า ฝันดีนะคะ คุณไดอารี่สีขาว
ราตรีสวัสดิ์ล่วงหน้าค่ะ
อาร์ม : อามิน่า เออร์เว่น
.
.
“อาร์ม ทานข้าวได้แล้วจ้ะ”
เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง ต่อจากเสียงเคาะประตู
“แป๊ปนึงนะเทอรี่! ขออาร์มเก็บของก่อนจ้ะ”
แอ๊ด…
“อ้าว.. เขียนอะไรอยู่น่ะ?”
เทอรี่เดินเข้ามาด้านหลัง พลางชะโชกหน้ามาใกล้ๆ
สีหน้าระบายรอยยิ้มอย่างนึกสนุก
“ไม่ได้เขียนอะไรจ้ะ เก็บของนิดหน่อยน่ะ”
ยิ้มรับคนเข้ามา พลางลุกขึ้น รุนหลังอีกคนให้เดินออกไปด้วยกัน
เกือบเก็บไม่ทันแน่ะ ก็เทอรี่เล่นเคาะปุ๊บ เข้ามาปั๊บเลยนี่นา
“เห.. แต่ว่าเมื่อกี๊เหมือนเห็นอาร์มเขียนอะไรอยู่เลย”
เทอรี่แย้ง พลางขืนแรงฉันเอาไว้นิดหนึ่ง
“เปล่าซักหน่อย ไปกินข้าวกันเถอะ เดี๋ยวน้องธรรอนานนะ”
คราวนี้เธอขมวดคิ้ว แล้วแอบยิ้มหน่อยๆอย่างรู้ทัน
“ก็ได้ๆ แต่ถ้าวันหลังจับได้ ต้องให้ดูด้วยนะ”
พูดจบเทอรี่ก็เดินนำลงข้างล่างไปอย่างไม่ติดใจอะไรมากนัก
อา.. ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปก็ต้องแอบๆเทอรี่เขียนน่ะสิ
เพราะถ้าเทอรี่จับได้ขึ้นมา มีหวังโดนทำอะไรซักอย่างแหงๆ
ก็ที่เขียนไปนั่น เล่นนินทาเจ้าตัวไปเต็มๆเลยนี่นา!
.
.
----------------------------------------------------------------------
- Special Thanks - รายนามผู้ถูกอ้างอิง :
ไนย์ เอสเธอร์ สกาย เพื่อนสกาย(นางสาว A. นามสมมติ)
- Sinsin said :
จากนี้ เราจะเริ่มขุดคุ้ยเหล่าตัวละครลับละ ฮี่... คนแรกประเดิมที่สกายนี่แหล่ะ (ฮา)
ไดอารี่ของอาร์มรอบต่อไป(เมื่อไหร่? - ไม่รู้ปล่อยมันไปละกัน 555) จะได้พบกับน้องสิงโตค่ะ
แต่จะเป็นใคร เจอกันเอนทรี่โน้นนนค่ะ (อาจจะอัพอย่างอื่นก่อน XD)
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ : - ) !
----------------------------------------------------------------------
ปล. ถึงไอ๊จะสร้างบลอกใหม่ แต่ไอ๊ก็น่าจะอัพซักทีนะ.. นะ... นะ......
(ไม่ต้องมาทำตัวเป็นตัวละครลับหรอกน่า *ต่อย*)
ปล.๒ ฮัลโลวีนพี่อีฟสู้เค้าา ว่าแต่ซินๆจะทำอะไรดีนะ orz
.
.
edit @ 27 Oct 2009 02:29:39 by Amina Eirwen
